Słowniczek
bastion – element fortyfikacji nowożytnej założony na planie pięcioboku, niski, funkcjonalnie związany z dwiema kurtynami i wysunięty przed nie, do wnętrza twierdzy otwarty szyją; przystosowany był do ogniowej obrony przedpola, przyległych odcinków kurtyn, fosy oraz sąsiednich bastionów.
bateria – w fortyfikacji nowożytnej dzieło lub element obronny stanowiący zespół działobitni. Jako dzieło ziemne bateria otwarta posiada formę czworoboku z trzech stron osłoniętego wałem opatrzonym w przedpiersia. Stosowana jako samodzielna lub jako wzmocnienie elementy obronnego. Bateria może być otwarta, gdy poszczególne działobitnie nie posiadają nakrycia, bądź nakryta stropem lub sklepieniem.
blokhauz – zwany też ostrogiem; niewielki budynek drewniany lub ceglany opatrzony strzelnicami, służący do bliskiej obrony miejsc taktycznie ważnych.
chodnik minerski - prowizoryczny chodnik podziemny wykonany przez oblegających celem zniszczenia oblężonego dzieła obronnego lub jego części.
czoło – część dzieła obronnego lub jego elementu zwrócona w kierunku przedpola.
Wykorzystano m.in.:- Bogdanowski J., Architektura obronna w krajobrazie Polski. Od Biskupina do Westerplatte, Warszawa-Kraków 2002.
- Bogdanowski J., Holcer Z., Kornecki M., Słownik terminologiczny architektury. Architektura obronna, Warszawa 1994.
- Fuglewicz S., Ilustrowana historia fortyfikacji, Warszawa 1991.
